Brylantowa ręka

W tym artykule zagłębimy się w temat Brylantowa ręka, badając jego pochodzenie, wpływ na dzisiejsze społeczeństwo i jego znaczenie w różnych obszarach. Brylantowa ręka jest obiektem badań i zainteresowań od dziesięcioleci, wywołując debaty i refleksje na temat jego wpływu na życie codzienne. Poprzez szczegółową analizę będziemy starali się lepiej zrozumieć różne aspekty otaczające Brylantowa ręka, od jego historycznych implikacji po jego dzisiejszą rolę. Celem tego artykułu jest przedstawienie kompleksowej i wzbogacającej wizji Brylantowa ręka, aby czytelnik mógł dokładnie zrozumieć ten temat, który jest dziś tak aktualny.
Brylantowa ręka
Бриллиантовая рука
ilustracja
Gatunek

komedia
film kryminalny

Data premiery

28 kwietnia 1969

Kraj produkcji

ZSRR

Język

rosyjski

Czas trwania

94 min

Reżyseria

Leonid Gajdaj

Scenariusz

Moris Słobodskoj
Leonid Gajdaj
Jakow Kostiukowski

Główne role

Andriej Mironow
Nina Grebieszkowa
Jurij Nikulin

Muzyka

Aleksandr Zacepin

Zdjęcia

Igor Czernych

Scenografia

Feliks Jasiukiewicz

Kostiumy

Konstantin Sawicki

Montaż

Walentina Jankowskaja

Produkcja

Mosfilm

Dystrybucja

Mosfilm

Brylantowa ręka (tyt. oryg. Бриллиантовая рука) – radziecka komedia kryminalna z 1969 roku, w reżyserii Leonida Gajdaja.

Opis fabuły

Ekonomista z instytutu projektowego GIPROryba – Siemion Siemionowicz Gorbunkow wyjeżdża statkiem na wycieczkę zagraniczną. W jednym z miast w kraju, przypominającym Turcję, ulega wypadkowi i doznaje zwichnięcia ręki. Gips, który posłuży do unieruchomienia ręki zostaje wypełniony biżuterią przez ludzi „Szefa”, który zajmuje się przemytem kosztowności do Rosji. Gorbunkow informuje władze o zawartości gipsu i bierze udział jako przynęta w operacji milicyjnej celem przyłapania przemytników na gorącym uczynku, ale zanim dojdzie do ujęcia przestępców, Gorbunkow będzie musiał się z nimi zmierzyć sam.

W filmie złamano pewne tabu radzieckiego kina: po raz pierwszy śmiano się z działalności organów MSW oraz po raz pierwszy na ekranie wykonano striptease (wyk. Swietłana Swietliczna).

Film został nakręcony na podstawie kronik kryminalnych z prasy radzieckiej. Sceny „zagraniczne” do filmu kręcono w Baku, które zostało „ucharakteryzowane” na miasto tureckie. Film należał do największych sukcesów kasowych kina radzieckiego. W pierwszym roku wyświetlania obejrzało go 76,7 mln widzów.

W 1970 reżyser i odtwórca głównej roli zostali uhonorowani Nagrodą Państwową ZSRR.

W filmie po raz pierwszy zabrzmiały piosenki Wyspa pecha (wyk. Andriej Mironow), Pieśń o zającach (wyk. Jurij Nikulin) oraz Pomóż mi (wyk. Aida Wiediszczewa) które zdobyły dużą popularność.

Obsada

Linki zewnętrzne